Orthomoleculaire therapie

De term ‘orthomoleculair’ werd voor het eerst gebruikt in 1968, door professor Linus Pauling. Orthos komt uit het Grieks en betekent: juist, recht of gezond, en orthomoleculair staat voor: de moleculen betreffende.

In de orthomoleculaire geneeskunde streeft men er naar met stoffen te werken die het lichaam zonder schade kan gebruiken en verwerken.In de orthomoleculaire behandelwijze staat het streven voorop om met de voeding zoveel mogelijk nodige en nuttige voedingsstoffen binnen te krijgen en zo weinig mogelijk schadelijke stoffen.

Voedingssuplementen

Uit een groeiend aantal wetenschappelijke onderzoeken blijkt dat er een niet te verwaarlozen relatie bestaat tussen voeding en ziekten. Zowel met het doel ziekten te voorkomen als met het doel ziekten te behandelen, kan het nodig zijn, naast een zo volwaardig mogelijke voeding, extra voedingsstoffen in de vorm van voedingssupplementen in te nemen.  Voedingssupplementen zijn in feite tabletten, capsules of poeders die een hoog gehalte bevatten van stoffen die in geringere hoeveelheid ook in de voeding voorkomen. Dit kunnen zijn: vitamines, mineralen, aminozuren, essentiële vetzuren of enzymen, maar ook minder bekende groepen van stoffen zoals bijvoorbeeld de bioflavonoïden.

Orthomoleculaire voeding en voedingssupplementen kunnen in het algemeen zonder problemen gebruikt worden naast andere behandelingen zoals regulier geneeskundige behandelingen of bijvoorbeeld homeopathische middelen. Een deel van de gebruikte voedingssupplementen zijn ontwikkeld door Eric Laarakker, zoals de Phytonics producten.