Het huidige paard is een erfenis van 4 miljard jaar evolutie. Genen passen zich maar langzaam aan met als resultaat dat we op dit moment leven met genetische informatie van 30.000 tot 40.000 jaar geleden. De voeding van het paard is tienduizenden jaren het¬zelfde geweest. Paarden legden grote afstanden af en aten veel ruwstengelige planten, takken, kruiden en mossen. Onze huidige paarden krijgen grote hoeveelheden koolhydraten binnen maar zijn hier genetisch nog lang niet op aangepast.Immers, in de laatste tientallen jaren zijn wij onze weiden anders gaan beheren (andere, vettere grassoorten, kunstmest) en onze paarden gaan voeren met brokken, granen en muesli’s. Hierdoor krijgen paarden veel meer koolhydraten binnen dan voorheen. De consequentie is dat het fysiologische regulatiesysteem uit balans raakt.

Bij insulineresistentie zijn de insulinereceptoren die verantwoordelijk zijn voor het transport van glucose de cel in, minder gevoelig voor insuline. De glucose blijft dan in de bloedbaan ondanks een verhoogde concentratie aan insuline in het bloed. Hierdoor raakt de energiehuishouding verstoord. Insulineresistentie kent verschillende oorzaken en kan zelf ook verschillende gezondheidsproblemen in de hand werken, hierover wordt steeds meer bekend.

NML heeft in samenwerking met Drs.Charlotte Willekens van Dierenartsenpraktijk Den Hoek, waar veel onderzoek is gedaan naar insulineresistentie bij het paard, dit artikel geschreven. Hierin leest u alles over de oorzaken, symptomen en, wellicht het allerbelangrijkste, de behandeling van insulineresistentie.